حرفهای دل پرستو

  ضعیف و ناتوان که معلوم نبود در کنار پرستو میماند یا بار سفر میبندد اما به لطف پروردگاردر کنارپرستو ماند که با حضورش به آشیانه پرستو گرمی بدهد مانند غنچه گل سرخی زیبا و با طراوت که بویدنش پرستو را مست خودش میکرد،جواهری گران قیمت که حضورش تحمله سختی های زندگانی رو آسان مینمود. در تمامی سالها همراهیش کرده وآرام آرام قد کشیدن این سرو  رو تماشا کرده و لذت برده  حال این سرو سبز و جوان،این جوجه ،این غنچه زیبا شگفته و تبدیل به گل سرخی بزرگ و زیبا شده که میخواد کم کم آشیانه پرستو رو ترک کنه و به دور دستها بره دل پرستو غمگینه اما چاره نیست. جوجه زندگانیم باید پروازبه دوردستها و تنهایی  رو  یاد بگیره تا بتونه برای خودش آشیونه ای بسازه پرستو نمیخواد گل جوانش قطرات شبنم را روی گونه هاش ببینه ، میخواد در آخرین لحظاتی که در کنارشه او شاد و خندان باشه ،با آرامش راهی سفرش کنه.

 گل زندگانیم در روزهای باقی مانده ای که در کنارمی خوب نگاهت میکنم تا یه دل سیر دیده باشمت اما هر چه نگاهت میکنم باز هم عطش دیدنم بیشتر میشه میدانم دلم را با خود خواهی برد پس این دل رو به امانت، به تو میسپارم تا بدونی یه جایی توی این دنیای بزرگ کسی چشم براه و در انتظارته وهمیشه با  عشق پذیرای تو خواهد بود پس گل سرخ زندگانیم مواظب خودت باش و پرواز رو به خوبی بیاموز تا پرستویت رو سر بلند کنی دعای پرستو همیشه بدرقه راهت خواهد بود

به پروردگارمهربان میسپارمت ، در تمامی فرازو نشیبهای زندگانی مقاوم و صبور باش ،با امید به معبود میتوانی تمامی سد ها را از پیش پایت بر داری پس با ایمان و توکل به او، به راهت ادامه بده که مطمئنم با اراده و پشتکار و صداقتی که در تو سراغ دارم موفق خواهی بود.

ثمره زندگانیم ،امیدم ،نور دیدگانم پرستو رو به خاطر تمامی کمبودهایی که در آشیونه اش داشته ببخش

گلم به خاطر تمامی روزهایی که در کنارم بودی ازت ممنونمممممممممممممممممممممممممممممممم

سفر بسلامت

نوشته شده توسط ناناز در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 ساعت 20:47 موضوع | لینک ثابت